10 μονοπατια για το τελος της ιστοριας

 

Η αρχή καθορίζει το τέλος και το τέλος, την αρχή. Έως ότου γράψουμε το τέλος, δε γνωρίζουμε ποια  πραγματικά είναι η  αρχή. Γι’ αυτό μόνο όταν γραφτεί  το τέλος, μπορείς να επιστρέψεις πίσω και να κάνεις πιο σφιχτές τις συνδέσεις των στοιχείων ή να χτίσεις μια αρχή ιδιαίτερα απρόβλεπτη ή εντυπωσιακή.

Το μόνο σίγουρο είναι πως το τέλος επιτρέπει στον συγγραφέα να παρατηρήσει την ιστορία του εξ αποστάσεως και να τη σκεφτεί ξανά.
Το  φινάλε είναι το ήμισυ του παντός. Όλοι ξέρουμε πότε νιώθουμε εξαπατημένοι από το φινάλε. Αυτό δε σημαίνει ότι ο «καλός» χαρακτήρας πρέπει αναγκαστικά να έχει αίσιο τέλος ή ότι ο «κακός» να τιμωρηθεί όπως του αξίζει. Έχει να κάνει περισσότερο με τη διαισθητική μας γνώση ότι το τέλος δεν ήταν αληθινό ως προς το δράμα που εκτυλίχθηκε.

Ένα σωστό φινάλε έχει  να κάνει  με την αίσθηση ότι το τέλος είναι συνεπές με όλα όσα έχουν προηγηθεί. Ένα συνεπές φινάλε είναι το φινάλε που  απαντά στις ερωτήσεις που γεννιούνται στο μυαλό μας στην αρχή του έργου αλλά και   έρχεται με απρόσμενο τρόπο. Το εξαιρετικό  π.χ. σε μια ιστορία είναι ότι ενδόμυχα ξέρουμε πως θα τελειώσει αλλά το δόλωμα είναι ότι δεν ξέρουμε με ποιόν τρόπο.


~ art  is  our  therapy  ~